دو : جلوگيري از مصادره مقامات معصوم به نفع اشخاص با مرزبندي فقهي يعني مي‌فرماييد با عرفان مبارزه شود ؟ نه ، نه . من مبارزه با اصل عرفان را نمي‌گويم ، فقط با عرفاني كه مقاماتي كاذب به اشخاص مي‌دهد ، مقامات معصومان عليه السلام را مي‌دزدد و به انساني جايزالخطا مي‌دهد . اينها « مقامات معصومان » را به نفع اشخاص مصادره مي‌كنند . بايد براي ستايش اشخاص ، حد و مرزي تعيين شود . ميان بزرگان و پيشروان عرفان و سلوك و تصوف ، و ميان پيامبر و امامان معصوم عليه السلام تفاوت بزرگي وجود دارد ، اما اين تفاوت در ذهن بسياري از ايرانيان روشن نيست . اين تفاوت در چيست ؟ شما بفرماييد . پيامبر و امام ، اساساً مقوله ديگري هستند . آنها قله‌هايي آسماني هستند ، و اينها قلّه‌هايي روي زمينند . آنها معصومند ، يعني مصون از گناه و كار نادرست . ولي اينها نيستند . اين از نظر تئوري است ، در عمل چگونه بايد تفاوت قائل شد ؟ يعني اگر بخواهيم ريزتر و عيني‌تر بگوييم چه ؟ اين تفاوت‌ها چگونه معلوم مي‌شود ؟ كجاها ؟ در چه ادّعايي ؟ در چه حرفي ؟ ادعا زياد است . ادعاي « رسيدن به مقامات بالا » . يك جا سخن از روزهاي جنگ بود . شنيدم مرحوم سيد احمد خميني - گرچه به شوخي - مي‌گفت : « شايد آقا از ولايت تكويني استفاده كند » . من گفتم : « يعني چه ؟ يعني امام خميني ، ولايت تكويني دارد » حتي به شوخي . اين مسئله بزرگي است كه شوخي بردار نيست . حد و مرز معصوم و غيرمعصوم